**Was Tried.but, hav fun**
งานคือเงิน
...
เงินคืองาน
...
ได้ทำงานกับเขาซักที เป็นสามเดือนที่ต้องอดทน
(เป็นเด็กม.ที่ต้องทำงานกับเขาบ้าง ไม่งั้น จบมาจะทำอา..ไร้?)
ยืนจนขาลาก...เดินแทบไม่ไหว(ก็แค่วันแรกเท่านั้นแหล่ะ)
ตอนนี้มันก็เข้าที่แต่..ยังเจ็บปวดได้อีก(นิดๆหน่อยๆ มั้ง)
เพิ่งเข้าใจ หลังจากคำนวณแล้ว
บวกโอที...หักลบค่ากิน ค่าเดินทาง ค่าจิปาถะ..เอ่อ...เงินไม่พออ่ะ..
แต่ก็ช่างเถอะเอาฮา..เอามันส์..เอาฟิวฯ..
การทำงานกับคนหลากหลายนิสัยใจคอ หลากหลายภาษา
เราก็เพิ่งเข้าใจช่วงนี้แหล่ะ ว่า "เออ..สิ่งที่โรงเรียนให้มามันสำคัญยิ่ง ทำไมไม่เคยจำไว้บ้าง"
"ไม่เคยคุยกะฝรั่งรู้เรื่อง นอกจาก ตอบรับ ฟังแล้วตอบก็ไม่เท่าไหร่ แต่ให้คุยนี้ชาติหน้าเหอะ"
"คนญี่ปุ่น คนจีน ก็ พูดอังกฤษได้ไม่รู้เรื่องที่สุด ยิ่งรัสเซียนี้..หยุดเถอะ เวียนหัว.."
จริงๆแล้วเป็นเราเองที่ไม่ได้ฉลาดเอาซะเลย
แต่ชอบที่สุดก็ตรงที่ "ต่างชาติพยายามพูดไทย ๕๕ น่ารักดี ได้ยินแล้วยิ้ม(บางทีฟังไม่เข้าใจ แต่ก็พยายามนะ)"
จะทำให้ได้สามเดือนแล้วกัน..เปิดเทอมมาจะได้มีอะไรไปคุยกะชาวบ้านเขาบ้าง
แล้วก็ จะได้มีเพื่อนที่คุยได้ใหม่ๆ เกิดขึ้นอีก..จะว่าไปเราก็เจอแต่เพื่อนร่วมงานที่ใจดีนะ
ไม่งั้นคงตายตั้งแต่วันแรกแล้ว...๕๕
จะอดทน ทำเพื่อสิ่งที่ตัวเองอยากจะได้ อยากจะทำเอง ก็แล้วกัน
เพื่อที่จะได้เป็นผู้ใหญ่ที่ดูแลตัวเองได้ ในอีกหนึ่งปีหลังจากนี้ ที่ตั้งใจจะทำเรื่องที่อยากทำที่สุด..
shiroiyuki
on 2008-03-15 21:17:02
